Polisin evde arama yapması, konutta haksız arama, polisin evde izinsiz arama yapması, haksız yere arama yapılması yargıtay içtihat

HAKSIZ ARAMA NEDENİYLE TAZMİNAT

T.C.
Yargıtay
12. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y   İ L A M I

Esas No : 2013/9105
Karar No : 2013/30731
Karar Tarihi : 24.12.2013
Tebliğname No : 12 - 2012/57276

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi : Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 30/11/2011
Numarası : 2011/119-2011/211
Davalı : Maliye Hazinesi
Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
Hüküm : Tazminat talebinin reddi
Temyiz edenler : Davalı vekili ve davacı vekili
Tebliğnamedeki düşünce : Onama

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı; evinde usulsüz arama yapıldığını ve her hangi bir suç unsuruna rastlanılmadığını bu arama nedeniyle toplum nazarında küçük düşürüldüğünü belirterek, haksız arama kararı nedeniyle 10.000 lira manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece tazminat talebinin reddi kararının gerekçesinde “arama kararının bizatihi kendisinin ve içeriğinin hukuka uygun olup olmadığının tazminat konusu yapılamayacağı, arama kararının şekil şartları yönünden usule uygun olması halinde hukuka da uygun kabul edilmesi gerektiğini, arama kararının kendisinin CMK 141 ve 142. maddeleri uyarınca tazminata konu olamayacağı, ancak bu kararın uygulanması sırasında ölçülülük ilkesine uyulmadığı taktirde bu durumun tazminata konu olabileceğini, arama kararının ölçüsüz olarak gerçekleştirildiğine dair belge ve delil bulunmadığı, olayda ölçüsüz bir şekilde aramanın gerçekleşmediği, davacının bu arama nedeniyle herhangi bir zararının da olmadığı” gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verildiği açıklanmıştır.

Arama, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenen koruma tedbirlerinden biri olup, aynı Kanunun 141-144.maddelerinde koruma tedbirleri nedeniyle zarara uğrayanlar için tazminat ödenmesinin koşulları gösterilmiştir. Tazminat istemini düzenleyen 141.maddenin (1/i) fıkrasında ise suç soruşturması ve kovuşturması sırasında “Hakkında arama kararı ölçüsüz şekilde gerçekleştirilenler” için de tazminat ödenmesi kabul edilmiştir.

Fıkra düzenlemesinden genel olarak, tazminat isteminin haksız arama kararı veya hukuka aykırı arama kararına değil, arama kararının ölçüsüz bir şekilde yerine getirilmesine dayanması gerektiği anlaşılmakta ve Dairemiz uygulamaları da bu yönde ise de açıkça hukuka aykırı olarak verilen bir arama kararı için tazminat isteminde bulunulup, bulunulamayacağının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şüpheli veya sanıkla ilgili aramanın düzenlendiği CMK’nın 116.maddesinde “Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, iş yeri veya ona ait diğer yerler aranabilir” hükmüne yer verilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağını oluşturan arama kararı bu açıdan değerlendirildiğinde, somut delile dayanmayan, içinde makul şüpheyi barındırmayan, sadece bir telefon ihbarı üzerine davacının evinde arama yapıldığı anlaşılmakta olup, talep açısından ayrıca maddenin öngördüğü “makul şüphe” kavramı üzerinde de durulmalıdır. Kanunun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinde

“makul şüphe” nin tanımı yapılmamış ise de, Adli ve Önleme Arama Yönetmeliğinde makul şüphe “hayatın akışına göre somut olaylar karşısında genellikle duyulan şüphe” şeklinde tanımlanmış, tanımın yapıldığı 6. maddenin 3. fıkrasında makul şüphede, ihbar veya şikâyeti destekleyen emarelerin olması gerektiği belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160/1.maddesinde “Cumhuriyet savcısının ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı” belirtilmiş olup, dava konusu istem bakımından hüküm değerlendirildiğinde Cumhuriyet Savcısı, davacı-şüphelinin evinde uyuşturucu bulunduğu ihbarı üzerine “hemen işin gerçeğini araştırma” ya başlamadan ve bu konuda başkaca hiçbir araştırma yapmadan doğrudan davacının evinde arama kararı talep etmiş ve bu konuda karar aldırmış olup, dolayısıyla soruşturma makamlarının ihbarla ilgili hiçbir araştırma ve inceleme yapmadan, başka deliller toplanmadan alınan arama kararına dayanılarak davacı/şüphelinin evinde uyuşturucu madde araması yapılmıştır.

Bu şekildeki uygulamanın CMK’nın 116 ve 160.maddesine uygun olmadığı gibi ayrıca konut dokunulmazlığının korunmasını öngören Anayasanın 21/1.maddesindeki “usulüne göre verilmiş hakim kararı” olmadığından Anayasaya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin özel hayatın ve aile hayatının korunmasını öngören 8/2.maddesinde öngörülen “Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi, için, demokratik bir toplumda, zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir.” hükmüne aykırılık oluşturmaktadır.

Nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, yakın bir zamanda verdiği bir kararında (24 Mayıs 2011) arama kararı ile ilgili ilkeleri şu şekilde belirlemiştir.
“Sözleşmeci Devletler bazı suçlar için maddi delil toplamak amacıyla evlerde arama yapma gibi tedbirlerin gerekli olduğuna karar verebilir. AİHM, böyle durumlarda, müdahaleyi haklı göstermek için ileri sürülen gerekçelerin alaka ve yeterliliği ile orantılılık ilkesine uygunluğunu denetlemektedir.

Bu noktada AİHM, öncelikle iç hukuktaki yasa ve ilgili uygulamaların bireyleri uygun ve etkili bir şekilde suiistimallere karşı güvence altına aldığından emin olmalıdır.
AİHM, daha sonra ihtilaflı müdahalenin, pratikte, izlenen amaçla orantılı olup olmadığını belirlemek için her davanın özel koşullarını incelemelidir. Bunu yaparken AİHM, aramayı gerektiren suçun ciddiyeti, arama emrinin çıkarılma koşulları ve ne şekilde çıkarıldığı, özellikle aramadan önce elde bulunan diğer delil unsurları, yine özellikle arama yapılacak yerin niteliği ve müdahalenin mantık dışı etkileri olmaması amacıyla alınan önlemler bakımından arama emrinin içeriği ve kapsamı ve son olarak da aramanın hedef aldığı kişinin itibarı üzerindeki olası yankıları gibi kıstasları dikkate almaktadır (Almanya aleyhine Buck davası, no 41604/98, prg. 45, CEDH 2005‑IV, ve Smirnov, ilgili bölüm, prg. 44).

Mevcut davada AİHM, ilk önce ihtilaflı aramanın ilgili şahıslar hakkında yürütülen bir ceza soruşturması ya da ceza davası kapsamında düzenlenmediğini not etmektedir. Başvuranların herhangi bir suçtan şüpheli oldukları ne ortaya konulmuş ve ne de iddia edilmiştir.

Hâkimin hangi delil unsurlarına dayanarak ihtilaflı arama emrini çıkardığı açık bir şekilde ortaya konmamış, sadece emniyet müdürlüğünün Cumhuriyet savcısına gönderdiği yazıda yer alan oldukça genel, kısa ve öz açıklamalarla yetinilmiştir. Bu noktada AİHM, ceza mahkemelerinin ilgili şahısların evlerinde arama yapılmasını gerektirecek somut deliller olmadığı yönündeki tespitlerini kayda geçmektedir.

Arama emrinin içerik ve kapsamı ile ilgili olarak AİHM, belgenin kesin olmayan ifadelerle kaleme alındığını tespit etmektedir. Hâkim arama emrini verirken, hiçbir konuda sınırlama koymamış, sadece tarihini ve bunun bir defaya mahsus olduğunu belirtmiştir. Aramanın gerekçesi ve neyin arandığı hakkında hiçbir bilgi içermeyen bu emir, bu şekliyle polislere oldukça geniş bir yetki tanımıştır. Oysa AİHM’nin kanaatine göre, bir arama emrinin, aramayı yürüten polislerin belirlenen araştırma alanına uyum gösterip göstermedikleri konusunda kontrol imkânı sağlayan asgari bilgiler içermelidir (Van Rossem, ilgili bölüm, prg. 45).

Son olarak, aramanın yürütülme şekli ile ilgili olarak AİHM, arama sırasında bir hâkim/savcı ya da eski Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 97. maddesine göre bir hâkim/savcı olmadığı durumlarda yer alması gereken köy muhtarının da bulunmadığını gözlemlemektedir.

AİHM, demokratik toplumun menfaati doğrultusunda konut dokunulmazlığının sağlanması dikkate alınarak yapılması gereken bu ihtilaflı müdahalenin izlenen meşru amaçla makul bir orantı göstermediği sonucuna varmaktadır. “ (AYDEMİR - TÜRKİYE DAVASI, Başvuru No: 17811/04)

Bu ilkeler ve belirlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, hakkında yapılmakta olan bir soruşturma ve kovuşturmanın bulunması veya suç ihbarı üzerine işin esası araştırılıp şüpheli veya sanığın yakalanması veya suç delillerinin bulunduğu hususunda “makul şüphe” değerlendirmesi ve başka suretle delil elde edilme imkanının bulunup bulunmadığı ve buna ait somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, yukarıda belirtilen Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararındaki ölçütler de nazara alınarak, arama kararı verilmesi gerekirken davacının “uyuşturucu ticareti ve silah kaçakçılığı” yaptığına ilişkin telefon ihbarı üzerine CMK’nın 160.maddesi gereğince yetkili Cumhuriyet Savcılığınca işin gerçeği araştırmaya başlanmadan, ortada makul şüphe olduğuna dair bir delil ve başka kişi veya olaylar hakkında yapılan bir soruşturma da bulunmadığı ve yapılan aramanın AİHM kararlarındaki ölçütlere ve ilkelere uygun olmadığı dolayısıyla hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla davacı lehine makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi, kanuna aykırı

Kabule göre de;

Tazminat davasının reddine karar verildiği halde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.


Denetimli serbestlik açık cezaevine ayrılma devam eden davalar denetimli serbestlikten faydalanma devam eden dava kapalı cezaevine alma

Denetimli Serbestlik - Hakkında Başka Suçtan Soruşturma veya Tutuksuz Yargılama Devam Edenler

Denetimli serbestlik ile tahliye imkanı getiren 5275 sayılı yasanın 105/A maddesinin ve 6411 sayılı yasanın yürürlüğe girmesiyle infaz sisteminin aksayan en önemli noktalarından biri olan cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilip Denetimli serbestlikten faydalanmayanlara ilişkin 5275 sayılı Kanun'un 14. maddesinin (4) numaralı fıkrası Anayasa Mahkemesince iptal edildi.

5275 sayılı Kanun'un 14. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan; A- ".veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile..." ve ".kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler." ibarelerine ilişkin esas incelemenin, ".veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte..." ibaresi ile sınırlı olarak yapılmasına, B- ".veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte..." ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE,

Özellikle denetimli serbestlik ile tahliye imkanı getiren 5275 sayılı yasanın 105/A maddesinin ve 6411 sayılı yasanın yürürlüğe girmesiyle infaz sisteminin aksayan en önemli noktalarından biriydi... Özellikle, 105/A maddesindeki iptallerden sonra iyice kaos yaşanmakta idi... Çok isabetli bir karar... Umarım açığa ayrılma yönetmeliğinde de esaslı değişiklikler yapılır da sistem yeni sistem bir düzene kavuşur...

Hakkında başka suçtan soruşturma veya tutuksuz yargılama devam edenler yönünden sorun kalmamış görünüyor,bu hükümlüler açıktan ve denetimli serbestlikten istifade edebilecekler.Peki,hakkında üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunanlar ne olacak?

Kanunda hakkında kesinleşmemiş mahkumiye bulunanlar diye bir ayrım yapılmamış. Bu kapsamda olanların, kovuşturması devam ettiğinden "tutuksuz yargılaması devam edenler" kategorisine dahiller ve iptal edilen kısım dahilinde kalmaktadırlar.


ZİNCİRLEME SUÇ-ÇİNSEL İSTİSMAR SUÇU - AYNI KİŞİYE BİRDEN FAZLA CİNSEL İSTİSMAR SUÇU

T.C.
YARGITAY
Ceza Genel Kurulu

Esas No : 2013/14-384
Karar No : 2014/2
Tebliğname : 2013/135066
İlgili Maddeler : TCK 102, 43
Karar Tarihi : 14.01.2014

Y A R G I T A Y    K A R A R I

Kararı Veren Mahkeme
Yargıtay Dairesi : Yargıtay 14. Ceza Dairesi
Mahkemesi : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi
Günü : 27.02.2013
Sayısı :10-16
Davacı : K.H.
Katılan : Şerife Gezer
Sanık : Hüseyin Gezer
Temyiz Edenler : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı

Sanık Hüseyin Gezer'in çocuğun cinsel istismarı suçundan 2009 yılı Ağustos ayında gerçekleştirilen eylem için 5237 sayılı TCK'nun 103/1-a, 103/3, 103/4, 103/6, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis, 2010 yılı Şubat ayında gerçekleştirilen eylem için ise aynı kanunun 103/1-a, 103/3, 103/6, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Boyabat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.09.2011 gün ve 49-50 sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 02.11.2012 gün ve 11741-10626 sayı ile;

.Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın kardeşi olan mağdureye yönelik olarak 2009 yılı Ağustos ayı ve 2010 yılı Şubat ayında gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemlerini, aynı suç işleme kararı kapsamında değişik zamanlarda gerçekleştirdiği ve her iki eylem arasında hukuki kesinti bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin zincirleme biçimde tek suç oluşturduğu gözetilerek tek suçtan tayin edilen cezasının zincirleme suç hükümlerine göre arttırılması yerine, her iki eyleminin ayrı suç oluşturduğunun kabulü ile sanığın iki ayrı suçtan cezalandırılması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.02.2013 gün ve 10-16 sayı ile;

"...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun konuya ilişkin 2.3.1987 gün ve 341-84 sayılı ve 20.3.1995 gün ve 48-68 sayılı kararlarında; Öğretideki görüşlere yer verildikten sonra, 'aynı suç işleme kararından, yasanın aynı hükmünü birçok kez ihlal etme hususunda önceden kurulan bir plana yönelik genel bir niyetin anlaşılması gerektiği, bu bağlamda failin suçu işlemeden önce bir plan yapmasının veya bu suça niyet etmesinin ve fakat fiili bir defada yapmak yerine kısımlara bölmeyi ve o surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmesinin, hareketinin aynı nitelikteki ihlale yönelik öncekinin devamı olmasının ve tüm hareketleri, arasında subjektif bir bağlantı bulunmasının anlaşılması gerektiği' kabul edilmiştir.

Aynı suç işleme kararının varlığı, olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenecektir.

Yine yargısal kararlarda; suçların işlenme tarihleri arasında az veya çok bir zaman aralığı bulunması ya da suç mağdurlarının birden fazla olması halinde teselsülü reddetmenin adalet ve hakkaniyete uygun bulunmayacağı genel bir kabul görmekte ise de, eylemler arasında 2-3 ay gibi, uzun sayılabilecek ve makul kabul edilemeyecek bir zaman aralığının bulunması halinde, suç işleme kararında birlikten söz edilemeyeceği kabul edilmiş, (CGK'nun, 17.4.1995 gün ve 97-122 sayılı, 17.10.1988 gün ve 303-367 sayılı kararları) öğretide de, 'aradan geçen uzun sürenin aynı suç işleme kararının değil ortaya çıkan fırsatlardan yararlanma düşüncesinin sonucu olarak yorumlanması gerektiğine, iki ihlal arasında çok uzun bir zaman aralığı bulunmasının suç kararında birlik olmadığının karinesini teşkil edebileceğine değinilmiştir. (Önder- Erem - Danışman - Artuk)' şeklinde konu açıklanmıştır" gerekçesiyle direnerek, sanığın ilk hükümdeki gibi, çocuğun cinsel istismarı suçundan iki kez cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hüküm de sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli 07.05.2013 gün ve 135066 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Hüseyin Gezer hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Eylemlerin sübutu ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve dosya kapsamı itibariyle bu kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılana karşı 2009 yılı Ağustos ile 2010 yılı Şubat aylarında cinsel istismar suçunu işlemiş olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde düzenlenmiş olan zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın, yatılı bölge ilköğretim okulunda 5. sınıf öğrencisi olan kız kardeşi katılana yönelik olarak ilk defa 2009 yılı Ağustos ayında cebir ve şiddet kullanmak suretiyle basit cinsel istismar suçunu işlediği, ikinci olarak da 2010 yılı ara tatilinde eve gelen katılana karşı Şubat ayında basit istismar suçunu işlediği, savcılık ve sorguda suçunu kabul eden sanığın, yargılama aşamasında suçlamayı kabul etmediği, yatılı bölge ilköğretim okulu öğrencisi olan katılanın ayda bir izinli olarak gelip, üç gün evde kaldığı, bunun dışındaki zamanlarda okulda yatılı olarak bulunduğu anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’na hakim olan ilke gerçek içtimadır. Bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suç, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır" şeklinde hüküm altına alınmışken, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının konumuza ilişkin ilk cümlesinde; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir" biçiminde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için,
a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,
b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,
c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığa konu olayda, çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemlerin değişik zamanlarda gerçekleştirilmesi ve suçların mağdurunun aynı olması şartlarının mevcut olduğu konusunda bir tereddüt bulunmaması nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi açısından, (c) bendinde yer alan "suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi"ne ilişkin şartın gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.
Aynı suç işleme kararı altında suç işlenmesi her biri ayrı ayrı suç teşkil eden fiilleri birbirine bağlayan ve olaya zincirleme suç özelliğini veren subjektif bir bağdır. Sanığın çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suç işlediği ya da suç işleme kararının yenilendiği durumlarda aynı suç işleme kararından söz edilemeyeceğinden, zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır.

Zincirleme suçtan söz edebilmek için failin, başlangıçta genel bir niyet ve suç işleme kararı ile aynı suçu aynı mağdura karşı birden fazla kez işlemesi gerekmektedir. Buna göre "suç işleme konusunda tek kararı" olmayıp, ikinci eylemde suç işleme kararı yenilenmiş ise her bir fiil bağımsız suç olarak kabul edilecek ve zincirleme suç söz konusu olmayacaktır. Sanığın iç dünyasına ilişkin olan bu gereklilik sübjektif bir şart olup, mahkemelerce denetime imkan sağlayacak şekilde tespit edilerek karara yansıtılması gerekecektir.

Ceza Genel Kurulunun konuya ilişkin 03.12.2013 gün ve 1475-577, 30.05.2006 gün ve 173-145, 08.07.2003 gün ve 189-207, 13.10.1998 gün ve 205-304, 20.03.1995 gün ve 48-68 ile 02.03.1987 gün ve 341-84 sayılı kararlarında "aynı suç işleme kararı" kavramından, kanunun aynı hükmünü birçok kez ihlal etme hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyetin anlaşılması gerektiği, bu bağlamda failin suçu işlemeden önce bir plan yapmasının veya bu suça niyet etmesinin, fakat fiili bir defada yapmak yerine, kısımlara bölmeyi ve o surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmesinin, hareketinin önceki hareketinin devamı olmasının ve tüm hareketleri arasında subjektif bir bağlantı bulunmasının anlaşılması gerektiği kabul edilmiş, ilk eylemle ikinci eylem arasında makul sayılamayacak uzunca bir sürenin geçmesinin, sanığın aynı suç işleme kararıyla değil, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suçu işlediğini gösterdiği belirtilmiştir.

Öğretide ise aynı suç işleme kararının, kanunun aynı hükmünü müteaddit defa ihlal etmek hususunda önceden kurulan bir plan ve genel bir niyet anlamında bulunduğu (Sulhi Dönmezer-Sahir Erman, Nazari ve Tatbiki Ceza hukuku, Beta Basım Yayım, 14. bası, İstanbul, 1997, s.528 vd), çok genel bir birliğin, genel bir saik birliği sonucuna götüreceği, saik birliğinin, kararda birliği meydana getiremeyeceği, suç saiki, niyeti, amacı ile kararının karıştırılmaması gerektiği, yine fırsat çıktığı zaman suç işlemek için verilen genel bir kararın, müteselsil suçun bu sübjektif şartını oluşturmayacağı (Türkan Yalçın Sancar, Mütesessil Suç, Seçkin Yayınevi, Ankara, 1995, s.70 vd), failin çıkacak her fırsattan yararlanmak hususunda genel ve soyut bir kararının varlığının aynı suç işleme kararının kabulünü gerektirmeyeceği (Kayıhan İçel, Suçların İçtimaı, İstanbul, 1972, s. 136-137; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 6. bası, Ankara, 2013, s. 490), kanunda kullanılan karar tabirinden anlaşılması gerekenin, failin daha baştan itibaren birden fazla suçu kısım kısım işlemeye yönelik tasavvuru olduğu, önceden bir plan yapmış, niyetini oluşturmuş, fakat bunu bir defada gerçekleştireceği yerde, kısımlara bölmeyi ve o suretle gerçekleştirmeyi daha uygun görmüş ve bu plana göre hareket etmiş olduğu için zincirleme suçun kabul edildiği (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2011, s.507), zincirleme suç halinde failin somut fiile ve fiillerin bütününe yönelik olmak üzere iki iradesinden söz edilebileceği, zincirleme suç işlemeye yönelik iradenin, yani bir suç işleme kararının her bir suça ilişkin kasıttan önce geldiği (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayımcılık, 3. Bası, İstanbul, 2013, s. 475), zincirleme suçun sübjektif şartının bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen suçlar arasında manevi bir bağ bulunması olduğu (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 9. bası, Ankara, 2013, s. 553), suçların işleniş biçimindeki benzerlik, aynı türden fırsatları değerlendirme, suçla korunan hukuki değer, hareketin yöneldiği maddi konunun nitelik ve başkalıkları ve suçlar arasındaki zaman aralığı gibi dışa yansıyan veri ve davranışlardan yararlanılarak tespit edilecek olan bir suç işleme kararının kanunun aynı hükmünü ihlal etmek hususundaki failin genel planı olduğu (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökçen-Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 7. Bası, Ankara, 2013, s. 645-646) görüşleri ileri sürülmüştür.

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade eder. Önce suç işleme kararı verilir ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların herbirinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer alır. Böylece suç işleme kararı denilen genel plân, niyet veya karar, zinciri oluşturan ve her biri birbirinden bağımsız olan suçları birbirine bağlayan ortak bir zemini oluşturur.

Suç işleme kararının yenilenip yenilenmediği, birden çok suçun aynı karara dayanıp dayanmadığı, aynı zamanda suçlar arasındaki süre ile de ilgilidir. İşlenen suçların arasında kısa zaman aralıklarının olması suç işleme kararında birlik olduğuna; uzun zaman aralıklarının olması ise suç işleme kararında birlik olmadığına karine teşkil edebilir. Yine de çeşitli suçlar arasında az veya çok uzun zaman aralığının var olması, bu suçların aynı suç işleme kararının etkisi altında işlendiğini ya da işlenmediğini her zaman göstermez. Diğer bir anlatımla, sürenin uzunluğu kararın yenilendiğini düşündürebileceği gibi, kısalığı da her zaman kararın yürürlükte olduğunu göstermeyebilir. Diğer taraftan, hukuki veya fiili kesintiler olduğunda farklı değerlendirmeler yapılacaktır. Ancak bu değerlendirme her olayda ayrı ayrı ve diğer şartlar da dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu nedenle, başlangıçta belirli bir süre geçince suç işleme kararı yenilenmiş ya da değişmiş olur demek, soyut ve delillerden kopuk bir değerlendirme olacaktır. Failin iç dünyasını ilgilendiren bu kararın varlığının her olayın özelliğine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerekecektir.

Görüldüğü üzere, zincirleme suçun oluşumu için işlenen suçlar arasında ne kadar zaman geçmesi gerektiği konusunda genel ve mutlak bir kural koymak mümkün olmadığından, hangi süre içerisinde işlenirse işlensin, işlenen suç başlangıçtaki genel niyete veya suç işleme konusundaki tek karara dayanıyor ise zincirleme suç hükümleri uygulanacak, ancak işlenen suç failin yeni bir suç işleme kararına dayanıyorsa artık zincirleme suç söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, yatılı bölge ilköğretim okulunda 5. sınıf öğrencisi olan ve ayda bir defa üç gün süreyle izinli olarak eve gelip kalan kız kardeşi katılana yönelik olarak ilk defa 2009 yılı Ağustos ayında cebir ve şiddet kullanmak suretiyle basit cinsel istismar suçunu işlediği, ikinci olarak da 2010 yılı ara tatilinde Şubat ayında basit istismar suçunu işlediği sabit olan somut olayda, ilk eylemle ikinci eylem arasında geçen ve makul sayılamayacak olan yaklaşık 6 aylık uzunca bir süre, sanığın aynı suç işleme kararıyla değil, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle ikinci suçu işlediğini göstermektedir. Zira iki eylem arasında geçen 6 aylık sürede birden fazla kez eve gelerek kalan katılana karşı, sanığın herhangi bir eylem gerçekleştirmemiş olması, aynı suç işleme kararı altında hareket etmediği anlamına gelmektedir.

Bu itibarla, sanığın aynı suç işleme kararıyla eylemleri gerçekleştirmediğini ve somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığını kabul eden yerel mahkeme direnme kararı isabetli olup, onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on üç Genel Kurul Üyesi; "sanığın aynı suç işleme kararı altında eylemlerini gerçekleştirdiği, dolayısıyla yerel mahkeme direnme kararının bozulması gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :
Açıklanan nedenlerle;
1- Usul ve kanuna uygun bulunan Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 gün ve 10-16 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 24.12.2013 günü yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 14.01.2014 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.


yargıtay kararı, icra iflas masası, takipteki alacaklar, haciz edilmiş mallar

İFLAS MASASINA GİRMEYEN ALACAKLAR

T.C.
Yargıtay
12. Hukuk Dairesi

Esas No : 2014/686
Karar No : 2014/3661
Karar Tarihi : 12.02.2014
İlgili Maddeler : İİK 186. madde
İlgili Kavramlar : İFLAS MASASINA GİRMEYEN ALACAKLAR

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup,dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülhan Kadıoğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İzmir 6. İcra Müdürlüğü nün 2011/11380 E. sayılı takip dosyası ile yürütülen icra takibinde borçlu şirkete ait iki adet araç kaydına 04.01.2012 tarihinde haciz şerhi işlendiği, bu araçların şikayetçinin alacaklısı olduğu İzmir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1090 E. sayılı takip dosyasında 20.09.2012 tarihinde satılarak paraya çevrildiği ve satış bedelinin ilk haczi koyan İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/11380 E. sayılı takip dosyasına gönderildiği, İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 07.10.2013 tarihli kararı ile borçlular hakkında iflas dosyası açıldığından, paraların paylaştırılması işlemlerinin iflas idaresi tarafından yapılması gerektiğine karar verildiği görülmüştür.

Şikayetçi Kamil Fethi Yazgan'ın icra mahkemesine başvurusu, İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün “hakkında iflas kararı olan borçlu hakkında paylaştırmanın iflas idaresince yapılacağına” yönelik kararının şikayet yolu ile kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece; şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 186. maddesine göre “İhtiyaten haczedilmiş mallarla iflas açıldığı zaman paraya çevrilmemiş mahcuz mallar masaya girer.

İflasın açılmasından evvel paraya çevrilmiş bulunan mahcuz malların bedeli, 138 ila 144 üncü maddeler hükümlerine göre haciz koyduran alacaklılara paylaştırılır. Artan kısım iflas masasına intikal eder.”

Somut olayda İzmir 7.İcra Müdürlüğü'nün 2012/1090 E. sayılı dosyasında borçluya ait araçların 20.09.2012 tarihinde satılarak paraya çevrildiği bundan sonra İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09.04.2013 tarih 2012/480 E., 2013/97 K. sayılı kararı ile borçlu şirketin iflasına ve bu tarih itibariyle iflasın açılmasına karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda icra müdürlüğünce, iflasın açılmasından önce paraya çevrilmiş olan mahcuz malların bedelinin İİK'nun 138-144. maddeleri hükümlerine göre haczi koyduran alacaklılara paylaştırılması işlemlerinin yapılması gerekmektedir. O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.


SGK Anlaşmalı Boşanma, Maaş kesintisi, SSK Muvazaalı boşanma anlaşmalı boşanma dolandırıcılık davası

MUVAZAALI BOŞANMA KAMU KURUM VE KURULUŞLARI ZARARINA DOLANDIRICILIK

T.C.
YARGITAY
15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y     İ L A M I

Esas No : 2012/9659
Karar No : 2014/3698
Karar Tarihi : 27.02.2014
Tebliğname No : 11 - 2010/54357

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/07/2009
NUMARASI : 2007/14 (E) ve 2009/171 (K)
SANIKLAR : Y.Ç, T.O.
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDEN : Katılan vekili, sanıklar
TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık T. O.'nın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 18.03.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak, atılı suçtan sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargıtay kararı: Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması (HAGB) Denetim Süresi İçerisinde Suç İşleme

T.C.
YARGITAY
3. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y      İ L A M I

Esas No : 2013/23263
Karar No : 2014/10694
Karar Tarihi : 13/03/2014
Tebliğname No : 3 - 2012/123506
Hüküm : Mahkumiyet
Temyiz Eden : Sanık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde,duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin anlaşılması karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, verilecek kararda hükmün denetime imkan verecek ve infaz kabiliyeti olacak şekilde yeniden kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan, dosya üzerinden ek karar ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÖZET : 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

T.C.
YARGITAY
11. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y      İ L A M I

Esas No : 2013/17202
Karar No : 2014/4291
Tebliğname No : 11 - 2012/104363

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : .....Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/02/2012
NUMARASI : 2011/243 (E) ve 2012/140 (K)
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasının anılan Yasanın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine
TEMYİZ EDEN : Sanık
TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü süreçte, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 16.02.2011 olan mühürleme tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan işleme aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 saylı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

Yargıtay Kararı: Tefecilik Suçu, Hükmün Açıklanmasının Geri bırakılması (HAGB) Kararına İtiraz ve Maddi İnceleme

T.C.
YARGITAY
5. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y       İ L A M I

Esas No : 2014/1878
Karar No : 2014/2141
Tebliğname No : KYB - 2014/23068
Karar Tarihi : 27/02/2014

Tefecilik suçundan sanık , 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 241/1, 62/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2013 tarihli ve sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2013 tarihli ve 2013/652 Değişik İş sayılı kararının;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabî olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde “26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukukî sonuç bağlandığı gibi, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da insan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesinin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen;

"1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından dâvasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir. Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlâkın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet dâvanın devamınca tamamen veya kısmen basın mensupları ve halk hakkında tahdid edilebilir.

2. Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3. Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek, e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz üzerine merci tarafından 5271 sayılı Kanunun 231/5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun inkılap yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle denetim yapılabilmesinin, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların denetlenememesinin anılan sözleşmeye ek 7 numaralı protokol'ün 2. maddesinde “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlığı altında düzenlenen “Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esas bakımından incelenmesi gerekeceği, aynı zamanda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2013/15 sayılı kararının da itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceğine değinmesi karşısında merciince esastan inceleme yaparak itiraz konusunda karar vermesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/01/2014 gün ve 94660652-105-07-10132-2013/1116/3015 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma mündeceratında atıfta bulunulan YCGK'nın 22/01/2013 gün ve 2013/15 sayılı kararında itiraz mercii inceleme sırasında sadece CMK'nın 231. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususuyla sınırlı bir inceleme yapmayarak, incelenen kararın hem maddi, hem de hukuki yönünü ele alarak hukuka uygunluğunu denetleyeceğinin belirtildiği, bunun suçun sübutu, vasıf değişikliği gibi konuları da içerdiği, bu açıklamalara göre; somut olayda tefecilik suçundan açılan kamu davasında sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karara sanık müdafii tarafından suça konu çekin sanığa ciro yoluyla intikal ettiği, çek lehtarının beraet edip sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin doğru olmadığı, savunmanın dikkate alınmadığı belirtilerek itiraz edildiği nazara alınıp iddia ve savunma değerlendirilerek gerekçeleriyle itiraz konusunda denetime elverişli bir karara varılması gerekirken maddi olay ve hukuki yönden irdelemeye yer vermeyen yetersiz gerekçe ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz, bu itibarla kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2013 gün ve 2013/652 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın müteakip işlemlerin yapılması için anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.


Yargıtay İçtihatları : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması (HAGB) Denetim Süresi Eylemin Suç Olmaktan Çıkarılması

T.C.
Yargıtay
5. Ceza Dairesi


Esas No : 2014/2095
Karar No : 2014/2139
Karar Tarihi : 27.02.2014
Tebliğname No : KYB - 2014/12425

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y      İ L A M I


Kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan sanıklar , 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 263/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık Adem hakkında verilen adli para cezasına yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2013 tarihli ve 2013/327 esas, 2013/657 sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre;

1- Sanık bakımından yapılan değerlendirmede;
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de 30/04/2013 tarihli ve 28633 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 13. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi yürürlükten kaldırılmış olması karşısında sanığın beraeti yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

2- Sanık ....bakımından yapılan değerlendirmede;

A)-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tâbi olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun başdenetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde "26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkum olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukukî sonuç bağlandığı gibi, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen,

"1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kenisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.
Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlâkın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet dâvanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensupları ve halk hakkında tahdid edilebilir.

2- Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum
sayılır.

3- Her sanık ezcümle:
a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,
b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,
c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,
d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek,
e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

B)- Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz üzerine merci tarafından 5271 sayılı Kanunun 231/5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun inkılap yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle denetim yapılabilmesinin, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların denetlenememesinin anılan sözleşmeye ek 7 numaralı protokol'ün 2. maddesinde "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlığı altında düzenlenen "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AIHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçundan 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de 30/04/2013 tarihli ve 28633 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 13. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 263. maddesi yürürlükten kaldırılmış olması karşısında sanığın beraeti yerine yazılı şekilde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/01/2014 gün ve 94660652-105-16-8817-2013/230/698 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 28/05/2013 gün ve 2013/327 Esas, 2013/657 sayılı Kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle 6460 sayılı Yasanın 13. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 263. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, kanuna aykırı eğitim kurumu açmak suçundan sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAETLERİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.


hakim savcı atamaları görev yeri değişen hakim savcılar tam liste, 22.03.2014 tarihli kararnamede görev yeri değişen hakim savcılar listesi, hsyk son kararname

HÂKİMLER VE SAVCILAR YÜKSEK KURULU 22/03/2014 TARİHLİ VE 607 SAYILI KARARNAME

S.No  Sic.No          Adı ve Soyadı                                Bulunduğu Görev                    Atandığı Görev

1 -    23083 Vedat YILMAZABDURRAHMANOĞLU İstanbul Ağır Ceza Mah.Başkanı İstanbul Hâkimliği
2 -    24384 Nurettin AK İstanbul Ağır Ceza Mah.Başkanı İstanbul Hâkimliği
3 -    25476 Abdülkadir GÜNDEM Malatya C.Başsavcı Vekili Malatya C.Başsavcı Vekilliği
4  -   25941 Kemal CAN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
5  -   27661 Tayyar KÖKSAL Ankara Ağır Ceza Mah. Başkanı Ankara Hâkimliği
6  -   28298 Hasan Hüseyin ÖZESE İstanbul Ağır Ceza Mah.Başkanı Sakarya Hâkimliği
7  -   29123 Mehmet DALGALI Bursa C.Başsavcı Vekili Bursa C.Başsavcı Vekilliği
8  -   30886 Mustafa BAĞARKASI İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
9  -   31476 Abdullah BAYIR Mersin C.Başsavcı Vekili Gaziantep C.Başsavcılığı
10 -  31486 Abdullah BAHÇECİ Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
11 -  31506 Giray ALGAN Gölbaşı (Ankara) Hâkimi Ankara Hâkimliği
12 -  31592 Şenol DEMİR Antalya Ağır Ceza Mah. Başkanı Antalya Hâkimliği
13 -  32188 Önder İrfan YORGANCILAR Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
14 -  32228 Mustafa DÜZGÜN Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
15 -  32290 Hüseyin GÜLER Antalya C.Başsavcı Vekili Antalya C.Başsavcı Vekilliği
16 -  32298 Murat ESEN Ankara C.Başsavcı Vekili Ankara C.Başsavcı Vekilliği
17 -  32346 Hüsnü ÇALMUK İstanbul Hâkimi Kocaeli Hâkimliği
18 -  32355 Emin AYDİNÇ İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
19 -  32418 Mustafa BAŞER Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
20 -  33300 Gürcan ACAR Ankara Hâkimi Malatya Hâkimliği
21 -  33309 Fahrettin BAŞ Bursa Ağır Ceza Mah.Başkanı Bursa Hâkimliği
22 -  33405 Cumali TÜLÜ Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
23 -  33440 Sadık BAYINDIR Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
24 -  33450 Kadir GÜLCÜ İzmir C.Başsavcı Vekili İzmir C.Başsavcı Vekilliği
25 -  33559 Mustafa YILDIRIM Mersin C.Başsavcı Vekili Mersin C.Başsavcılığı
26 -  33949 Atilla RAHMAN İzmir Ağır Ceza Mah.Başkanı İzmir Hâkimliği
27 -  33990 Süleyman İNCE Ankara Ağır Ceza Mah. Başkanı Ankara Hâkimliği
28 -  34000 Hüseyin GÖRÜŞEN Ankara C.Başsavcı Vekili İzmir C.Savcılığı
29 -  34070 Ayhan TURHAN Mersin C.Başsavcısı İstanbul Anadolu C.Savcılığı
30 -  34094 Salih KAYA İstanbul Ağır Ceza Mah.Başanı Gaziantep Hâkimliği
31 -  34124 Hasan ÇAVAÇ Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
32 -  34133 Erhan ÜNLÜ İzmir C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
33 -  34191 Hakan KARAALİ İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
34 -  34301 Hüseyin ŞAHİN Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
35 -  34405 İdris KURT İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Başsavcı Vekilliği
36 -  34413 Durak ÇETİN Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
37 -  34465 Şadan SAKINAN Ankara C.Başsavcı Vekili Konya C.Başsavcı Vekilliği
38 -  34476 Mehmet Sedat ERBAŞ İzmir C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
39 -  34488 Zeka KAYALI Adana Ağır Ceza Mah. Başkanı Ankara Hâkimliği
40 -  34659 Mustafa BİLGİLİ Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
41 -  34884 Yıldırım BAYYURT Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
42 -  34900 Süleyman KÖKSALDI Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
43 -  34949 Bülent SAVTOK Sincan C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
44 -  34952 Gökmen DEMİRCAN İstanbul Ağır Ceza Mah.Başkanı Tekirdağ Hâkimliği
45 -  35068 Doğan ŞAHİN Adana Ağır Ceza Mah. Başkanı Kayseri Hâkimliği
46 -  35078 Sinan TAŞKIN İzmir C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
47 -  35092 Dilek ÖZTÜRK İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
48 -  35154 Mehmet DİKEN Malatya C.Savcısı Malatya C.Savcılığı
49 -  35166 Hakan SAKMAK Antalya C.Savcısı Antalya C.Savcılığı
50 -  35355 Cahit KARGILI İzmir Ağır Ceza Mah.Başkanı İzmir Hâkimliği
51 -  35357 Erol TEKMEN Adana Ağır Ceza Mah. Başkanı Adana Hâkimliği
52 -  35883 Ömer AKINCI Bursa C.Savcısı Bursa C.Savcılığı
53 -  35931 Ali SAYIN İzmir Ağır Ceza Mah.Başkanı İzmir Hâkimliği
54 -   35974 Dündar ÖRSDEMİR Ankara Ağır Ceza Mah. Başkanı Ankara Hâkimliği
55 -  36008 Fahri GÜLAY Samsun C.Başsavcı Vekili Samsun C.Başsavcı Vekilliği
56 -  36092 Mustafa KAYIN İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
57 -  36096 Mehmet KARABABA İstanbul Hâkimi Küçükçekmece Hâkimliği
58 -  36866 Uğur HADİMLİ İzmir C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
59 -  36921 Celal KARA İstanbul C.Savcısı Afyonkarahisar C.Savcılığı
60 -  36937 İsmail GÖKTÜRK İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
61 -  36983 Mustafa PEKER Gaziantep C.Başsavcısı Ankara C.Savcılığı
62 -  37012 İsmail ŞAHİN İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
63 -  37048 Nurettin DİN Samsun Hâkimi Samsun Hâkimliği
64 -  37052 Cemil UZUN İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
65 -  37064 Ayla ÜNAL Antalya Hâkimi Antalya Hâkimliği
66 -  37114 Veli ŞENGÜN Antalya Hâkimi Antalya Hâkimliği
67 -  37172 Zafer KOÇ İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
68 -  37197 Ali DOĞAN Adana C.Başsavcı Vekili Adana C.Başsavcı Vekilliği
69 -  37222 Mustafa BOZ İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
70 -  37266 Dr.Sedat Sami HAŞILOĞLU İstanbul Hâkimi Trabzon Hâkimliği
71 -  37272 Hakan ORUÇ Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
72 -  37278 Metin ÖZÇELİK İstanbul Ağır Ceza Mah.Başkanı İstanbul Hâkimliği
73 -  37287 Hüseyin Yaşar ÖZYAVUZ İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
74 -  37294 Mustafa KARATAY Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
75 -  37313 Abdullah GÜNDÜZ Konya C.Savcısı Denizli C.Başsavcı Vekilliği
76 -  37339 Osman KAYA İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
77 -  37378 Hadi ÇAĞDIR İstanbul ACM Bşk. İstanbul Hâkimliği
78 -  37395 Yaşar Sadık TAŞKIN Erzurum C.Başsavcı Vekili Erzurum C.Başsavcı Vekilliği
79 -  37411 Ali ERTAN Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
80 -  37526 Oğuzhan Atamtürk UYAR İstanbul C.Başsavcı Vekili İstanbul C.Başsavcı Vekilliği
81 -  37544 Abdulkadir ÇAKIR Ankara Hâkimi Samsun Hâkimliği
82 -  37553 Mehmet Akif EKİNCİ İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Başsavcı Vekilliği
83 -  37958 Mehmet ÖZYALÇIN Bursa Hâkimi Bursa Hâkimliği
84 -  38060 Levent USTA Samsun Ağır Ceza Mah.Başkanı Samsun Hâkimliği
85  -  38071 Yusuf GÖRÜR Samsun Hâkimi Samsun Hâkimliği
86 -  38081 Bayram DEMİRCİ Adana Ağır Ceza Mah. Başkanı Adana Hâkimliği
87 -  38129 Kadriye ÇATAL Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
88 -  38177 İsmail AKSOY Malatya C.Savcısı Malatya C.Savcılığı
89 -  38269 Adem ÖZCAN İstanbul C.Savcısı Afyonkarahisar C.Savcılığı
90 -  38297 Ekrem BEYAZTAŞ İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
91 -  38381 Ayhan AKYÜREK Sincan Hâkimi Ankara Hâkimliği
92 -  38382 Halit UYSAL İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
93 -  38437 Ercan KARAKUŞ Çorlu C.Başsavcısı Ankara C.Savcılığı
94 -  38474 Eray DOĞAN Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
95 -  38508 Cemil GEDİKLİ İstanbul Hâkimi Gaziosmanpaşa Hâkimliği
96 -  38671 Mustafa KOŞUM Bursa Hâkimi Balıkesir Hâkimliği
97 -  38707 Kemal ÇETİN Ankara C.Savcısı Ankara C.Savcılığı
98 -  38726 Nihal USLU Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
99 -  38785 İsmail KURT İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
100- 38806 Halil İbrahim KÜTÜK Ankara Hâkimi Ankara Hâkimliği
101- 38828 Mehmet ARIKAN Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
102- 38844 Yaşar SÜNTAR Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
103- 39537 Ekrem SEVİMLİ Bursa Hâkimi Bursa Hâkimliği
104- 39566 Handan DURMUŞ Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
105- 39572 Ahmet ÇİÇEKLİ Kilis C.Başsavcısı Erzurum C.Başsavcılığı
106- 39577 Hakan DEDE İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
107- 39587 Mehmet EKİNCİ İstanbul ACM Bşk. Bakırköy Hâkimliği
108- 39602 Muzaffer İREN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
109- 39635 Hüseyin AKSOY İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
110- 39717 Fuzuli AYDOĞDU İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
111- 39725 Hüseyin ALAYBAY İzmir C.Savcısı Kayseri C.Savcılığı
112- 39730 Hikmet ŞEN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
113- 39732 Abdullah Mirza COŞKUN İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
114- 39735 Eşref AKSU İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
115- 39743 Metin ÇAKIR Erzurum Hâkimi Trabzon Hâkimliği
116- 39744 Ahmet Mithat TEMEL Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
117- 39746 Murat İNAM İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
118- 39757 Müslüm UZUN Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
119- 39766 Serdar ERGÜL İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
120- 39770 Nurullah ÇINAR İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
121- 39776 Ahmet KORKMAZ Erzurum Ağır Ceza Mah.Başkanı Ankara Hâkimliği
122- 39782 Ender KARADENİZ İzmir C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
123- 39800 Ali Efendi PEKSAK İstanbul Hâkimi Kocaeli Hâkimliği
124- 39812 Mustafa BAKLACI Diyarbakır C.Savcısı Bursa C.Savcılığı
125- 39814 Nazan Esma SOMAK İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
126- 39837 Zafer KILINÇ İzmir C.Savcısı Eskişehir C.Savcılığı
127- 39846 Yakup MOĞUL İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
128- 39849 İrfan FİDAN İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
129- 39857 Kenan ŞENLİK Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
130- 39860 İbrahim DURAK İzmir Hâkimi İzmir Hâkimliği
131- 39861 Ümit Zafer ÇOLAK İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
132- 39880 Birol BİLEN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
133- 39883 Ahmet AYDIN Diyarbakır Ağır Ceza Mah.Başkanı Aydın Hâkimliği
134- 39893 Serap AYDIN Diyarbakır Çoc.Ağır Ceza Mah.Başkanı Aydın Hâkimliği
135- 39901 Necati TÜRKMEN Diyarbakır Ağır Ceza Mah.Başkanı Diyarbakır Hâkimliği
136- 39902 Canel RÜZGAR İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
137- 39918 Bülent COŞKUN Malatya Hâkimi Mersin Hâkimliği
138- 39952 Ayhan BEDİRHAN İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
139- 39953 Şeref GÜRKAN Malatya C.Savcısı Malatya C.Savcılığı
140- 39965 Ramazan SABAN İstanbul C.Savcısı Büyükçekmece C.Savcılığı
141- 39967 Vedat KOÇ Malatya Ağır Ceza Mah.Başkanı Malatya Hâkimliği
142- 39983 Bekir SOYTÜRK Diyarbakır Ağır Ceza Mah.Başkanı Diyarbakır Hâkimliği
143- 39995 Ercan FIRAT İstanbul Hâkimi Zonguldak Hâkimliği
144- 40015 İsmail UÇAR İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
145- 40026 Mehmet ERDOĞAN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
146- 40028 Osman KANDEMİR Malatya Hâkimi Malatya Hâkimliği
147- 40029 Kazım KAHYAOĞLU İstanbul Hâkimi Sakarya Hâkimliği
148- 40045 Tuncay YARDIMCIOĞLU İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
149- 40052 Fikret DEMİR İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
150- 40054 Mustafa BAŞER İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
151- 40074 Mehmet SARI İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
152- 40104 Mehmet Emin MENTEŞ Samsun Hâkimi Samsun Hâkimliği
153- 40138 İbrahim ÖNEKER Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
154- 40156 Mustafa KAHYA Erzurum Ağır Ceza Mah.Başkanı Bursa Hâkimliği
155- 40192 Muhittin AKMAN Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
156- 40197 Bekir ALTUN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
157- 40214 Muhammet KARACA Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
158- 40215 Hayrettin KISA Malatya Ağır Ceza Mah.Başkanı Malatya Hâkimliği
159- 40220 İlhan SARIYER Bursa Hâkimi Sincan Hâkimliği
160- 40228 Yusuf BULUT Antalya Hâkimi Antalya Hâkimliği
161- 40231 Mehmet Ali UYSAL İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
162- 40243 Yılmaz KISTI İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
163- 40244 Fatih Mehmet USLU İstanbul Hâkimi Kütahya Hâkimliği
164- 40264 İbrahim ALTINKAYNAK Antalya Hâkimi Antalya Hâkimliği
165- 40267 Bülent KINAY İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
166- 40296 Kadir KURU Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
167- 40324 Fahrettin YILDIZ Yargıtay Tetkik Hâkimi Gölbaşı(Ankara) Hâkimliği
168- 40751 Atilla RAHİMİ Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
169- 40755 Abdullah GÜDENDEDE Bursa C.Savcısı Bursa C.Savcılığı
170- 40762 Osman ÖZDAMAR Antalya C.Savcısı Antalya C.Savcılığı
171- 40781 Züriyet AKGÜL Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
172- 40788 Pınar POYRAZOĞLU Adana Hâkimi Gaziantep Hâkimliği
173- 40816 Mehmet UĞURLU İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
174- 40826 Mehmet Ali ŞELLİ Antalya C.Savcısı Antalya C.Savcılığı
175- 40881 Mehmet BAYRAM Erzurum C.Savcısı İzmir C.Savcılığı
176- 40899 Halük GEDİKLİ İstanbul C.Savcısı Gaziosmanpaşa C.Savcılığı
177- 40911 Uğurhan KUŞ Diyarbakır C.Başsavcı Vekili Diyarbakır C.Başsavcı Vekilliği
178- 40913 Ayşe Bolaç YALÇIN Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
179- 40918 Selda Devrim YILDIRIM Diyarbakır Ağır Ceza Mah.Başkanı Diyarbakır Hâkimliği
180- 40930 Osman COŞKUN Diyarbakır C.Savcısı Trabzon C.Savcılığı
181- 40939 Levent KAYA Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
182- 40944 Dr. Mesut BİLEN Van Ağır Ceza Mah.Başkanı Van Hâkimliği
183- 40969 Hilal KAYA Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
184- 40970 Ramazan ÖZER Erzurum Hâkimi Kocaeli Hâkimliği
185- 40992 Ali YALÇIN Adana C.Savcısı Adana C.Savcılığı
186- 40993 Turhan KÖK Diyarbakır Hâkimi Ankara Hâkimliği
187- 41015 Savaş ÇELİK İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
188- 41026 Mahmut MAVİ Malatya Hâkimi Malatya Hâkimliği
189- 41027 Semih AKGÜN Diyarbakır C.Savcısı Kocaeli C.Başsavcı Vekilliği
190- 41032 Mahmut KÖSE Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
191- 41034 Şamil SEVİNÇ Bursa Hâkimi Bursa Hâkimliği
192- 41092 Ramazan ARTUN Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
193- 41206 Alparslan YANIKOĞLU Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
194- 41375 İsmail YOĞURTCU Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
195- 41376 Halil İNAL Soma C.Başsavcısı Kilis C.Başsavcılığı
196- 41378 Adem ARSLAN Samsun Hâkimi Samsun Hâkimliği
197- 41388 Behçet AŞILAR Van Ağır Ceza Mah.Başkanı Van Hâkimliği
198- 41402 Ünal ÖZTÜRK Malatya Hâkimi Malatya Hâkimliği
199- 41415 Aytekin ÖZANLI İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
200- 41443 Mehmet YAVAŞ Diyarbakır Ağır Ceza Mah.Başkanı Diyarbakır Hâkimliği
201- 41840 Dr.Ali Mazhar OKUMUŞ Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
202- 41847 Ahmet Hamdi ÇELİK Samsun C.Savcısı Samsun C.Savcılığı
203- 41850 Mehmet EKİZ Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
204- 41864 Alpaslan UZ İstanbul Hâkimi Büyükçekmece Hâkimliği
205- 41889 İsmail GÖZÜKARA Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
206- 41935 Mustafa DEDE Bursa C.Savcısı Bursa C.Savcılığı
207- 41946 Asım ÖZSARAÇ Erzurum C.Savcısı Erzurum C.Savcılığı
208- 41966 Fikri KARAKAYA Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
209- 41981 Nihat TOPAL İstanbul Hâkimi Kayseri Hâkimliği
210- 41991 Vedat DALDA İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
211- 42025 Hüdayi TAŞPINAR Malatya Hâkimi Malatya Hâkimliği
212- 42058 Taner ERDOĞAN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
213- 42154 Nalan CAN İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
214- 42180 Necmettin KAFALI Gaziosmanpaşa Hâkimi İstanbul Hâkimliği
215- 42196 Cebrail Cem ALICI Adana Hâkimi Konya Hâkimliği
216- 42204 Kenan DOĞAN Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
217- 42256 Eyup MERGEN Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
218- 42259 Murat ÇAĞLAK İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
219- 42262 Hasan ÖZÇELİK Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
220- 42353 Yücel YAYLA Bursa C.Savcısı Bursa C.Savcılığı
221- 42399 Mustafa ÇOLAKER Iğdır Ağır Ceza Mah. Başkanı Mersin Hâkimliği
222- 42416 Hamza EMRE İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
223- 42425 Hacer DAĞ Malatya Hâkimi Malatya Hâkimliği
224- 42505 Rahmi KURT Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
225- 42525 Bülent AYDOĞAN Van Ağır Ceza Mah.Başkanı Malatya Hâkimliği
226- 42529 Abdullah ÖZTÜRK İstanbul Hâkimi Büyükçekmece Hâkimliği
227- 42532 Aydın ÇOLAK Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
228- 42544 Erşan BÖLÜKBAŞ Samsun C.Savcısı Samsun C.Savcılığı
229- 42553 Erol ÇELİK Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
230- 42557 Ali TOPALOĞLU Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
231- 42558 Mehmet ASLAN Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
232- 42577 Asiye KAHYA Erzurum Hâkimi Bursa Hâkimliği
233- 42608 Halil YILAR Van C.Başsavcı Vekili Çanakkale C.Savcılığı
234- 42628 Cengiz DEĞİRMENCİ Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
235- 42665 Hüseyin AYYAYLA Erzurum C.Savcısı Ordu C.Savcılığı
236- 42673 Hülya ÖZKAN Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
237- 42687 Zafer ÜNAL Malatya C.Savcısı Malatya C.Savcılığı
238- 42703 Menekşe UYAR İstanbul Hâkimi İstanbul Hâkimliği
239- 42849 Durmuş YİĞİT İstanbul C.Savcısı İstanbul C.Savcılığı
240- 92505 Ahmet ÖDÜL Van Ağır Ceza Mah.Başkanı Van Hâkimliği
241- 92584 Mehmet Ali CANAVCI Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
242- 92599 Şaban ÖZDEMİR Diyarbakır C.Savcısı Diyarbakır C.Savcılığı
243- 92609 Metin ÖZYURT Erzurum C.Savcısı Erzurum C.Savcılığı
244- 97777 Nejla YILMAZ Van Hâkimi Van Hâkimliği
245- 97919 Mehmet KUŞ Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
246- 98020 Zülal BİLGE Van Hâkimi Van Hâkimliği
247- 98076 Atakan YAŞAROĞLU Van Hâkimi Van Hâkimliği
248- 98082 Yakup NAVRUZ Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
249- 98351 Serdar ÇİMEN Van Hâkimi Van Hâkimliği
250- 101398 Olcay DÜNDAR Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
251- 104686 Mehmet Ali YÜCE Ortaca Hâkimi Hakkâri Ağır Ceza Mah.Başkanlığı
252- 104892 Adem ÇELİK Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
253- 104961 Eray TEMİZKAN Alanya Hâkimi Cizre Ağır Ceza Mah.Başkanlığı
254- 105021 Ali AKIN Van Hâkimi Yüksekova Ağır Ceza Mah.Başkanlığı
255- 107324 Alibey DİKİLİ Van Hâkimi Van Hâkimliği
256- 107364 Reşat ESMER Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
257- 107616 Kürşat DURGUN Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kurul Müfettişi Karaman C.Savcılığı
258- 109475 Mehmet KURAN Van C.Savcısı Van C.Savcılığı
259- 125419 Deniz VİDİNEL Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
260- 125593 Mustafa KARAKOÇ Van Hâkimi Van Hâkimliği
261- 139643 Yusuf ŞAHİN Van Hâkimi Van Hâkimliği
262- 139714 Saniye YALÇIN Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
263- 139897 Nesibe SARI Van Hâkimi Van Hâkimliği
264- 139899 Haluk TORTUM Van Hâkimi Van Hâkimliği
265- 149978 Fethullah AKSOY Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
266- 149987 Elif ZORLU Adana Hâkimi Adana Hâkimliği
267- 150022 Dilek SARI Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
268- 150043 Adalet TANRIÖVER Erzurum Hâkimi Erzurum Hâkimliği
269- 150950 Hatice AVCI BAYRAKTAR Van Hâkimi Van Hâkimliği
270- 150972 Abdullah KARAMETE Diyarbakır Hâkimi Diyarbakır Hâkimliği
271- 165767 Hüsamettin AKTAR Çekerek Hâkimi Cizre Hâkimliği


Bu web sitesinin telif hakkı © karsiliksizcek'e aittir. Kaynak gösterilmeden alıntı yapılamaz.
Sitede yer alan yorumlar site ziyaretçilerinin kişisel görüşleridir. Hukuki tüm sorumluluk yorumlayana aittir.
Kullanım Şartlarını incelemek için tıklayınız: Kullanım Şartları
Google Profili | Google+
Copyright © 2012 Karşılıksız Çek